ทำบุญกันเต๊อะ
ซา-หมอง-เบลอ ร่วมกับ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ชวนพี่ๆ น้องๆ เพื่อนๆ บริจาคสิ่งของเครื่องใช้ เสื้อกันหนาว ผ้าห่ม หนังสือ อาหารแห้ง ให้กับ เด็กด้อยโอกาส บนดอยขุนแม่ยะ อ.ปาย จ.แม่ฮ่องสอน
บริจาคได้ที่ ฝ่ายบริหาร สำนักทะเบียน มหาลัยเชียงใหม่ หรือ จะฝากบริจาคกับเรา เราแพ็คของบริจาคให้ มีรถขนส่งไปเชียงใหม่ให้ฟรี ไม่เสียค่าใช้จ่ายใดๆทั้งสิ้น
สอบถามเพิ่มเติม sky_vis@hotmail.com
ขอบคุณใครคนหนึ่ง ที่ทำให้รู้จักกับความรัก..
>>> ขอบคุณนะที่เดินเข้ามาในชีวิต
>>> ขอบคุณที่ทำให้เข้าใจว่า ชีวิตของคนเราทุกคนเกิดมาเพื่อพบใครซักคนจริงๆ
>>> ขอบคุณที่เพิ่มเหตุผลในการลืมตาขึ้นมาแต่ละวัน…ให้ฉันได้ใช้ชีวิตต่อไป…เพื่อให้ได้อยู่ข้างๆเธอ
>>> ขอบคุณที่ทำให้ลืมเพลง “เพื่อนของเราชื่อว่าความเหงา”…และหันมารู้จักเพลง “หากันจนเจอ”
>>> ขอบคุณที่ทำให้ฉันรู้จักความหมายของคำว่า “ผูกพัน” และ “ห่วงใย”
>>> ขอบคุณที่สอนให้รู้ว่าการได้คิดถึงใครซักคนช่างเป็นความรู้สึกที่มากมายล้นหัวใจได้ขนาดนี้
>>> ขอบคุณที่ยืนยันกับฉันว่าฉันไม่ได้ยืนอยู่คนเดียวในโลกใบนี้อีกต่อไป..และในสายตาเธอฉันมีค่ามากเพียงใด
>>> ขอบคุณที่บอกรักและคิดถึงกันทุกวัน..รู้ไหมไม่เคยเบื่อเลย…และยังอบอุ่นทุกครั้งที่ได้ฟัง
>>> ขอบคุณเธอคือคนดีที่สุดในชีวิตของฉัน
>>> ขอบคุณที่บอกว่ารักฉันในแบบที่ฉันเป็น
>>> ขอบคุณที่จู้จี้จุกจิกด้วยความเป็นห่วง..บอกให้กินข้าว…เดินทางกลับดีดี…ขอบคุณที่บอกว่าถ้าเกิดอะไรขึ้นกับฉันแล้วเธอจะอยู่ยังไง…รู้ไหมว่าถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเธอฉันก็รู้สึกไม่ต่างกัน
>>> ขอบคุณที่โทรมาเพื่อปลุกฉันแต่เช้า…รู้นะว่าเธอเป็นคนขี้เซาที่สุดในโลก
>>> ขอบคุณทีเตือนฉันให้เลิกสูบบุหรี่…เพราะจะได้ใช้ชีวิตอยู่กับเธอให้นานขึ้นอีกนิด
>>> ขอบคุณที่อดกลั้นความหึงไว้…ทั้งที่หวงแทบขาดใจ…แต่รู้ไหมว่าฉันชอบให้เธอพูดออกมาตรงๆ…มันทำให้ฉันยิ้มได้ทุกครั้ง…เพราะฉันมองว่าเวลาที่เธองอนน่ะช่างน่ารักจัง
>>> ขอบคุณที่ยิ้ม…อธิบายให้ความมั่นใจกับฉันทุกครั้งที่หึงหวงเธอ…ขอบคุณที่บอกว่าดีใจที่ฉันหวง
>>> ขอบคุณที่บอกว่าสำหรับเธอแล้วฉันคือผู้ชายที่สำคัญที่สุดรองจากพ่อและแม่
>>> ขอบคุณที่ให้อภัยเสมอมา…ขอบคุณที่อดทนกับคนอย่างฉัน
>>> ขอบคุณที่เห็นฉันสำคัญเสมอ…ขอบคุณที่พยายามเข้าอกเข้าใจ….และแคร์ทุกความรู้สึก
>>> ขอบคุณที่บอกว่าจะทำให้ดีที่สุดเพื่อเราสองคน…แค่นั้นก็เพียงพอแล้วสำหรับฉัน…เธอรู้ไหม
>>> ขอบคุณที่ทำให้รู้สึกว่า…วันพรุ่งนี้จะอยู่ต่อไปได้อย่างไรถ้าไม่มีเธอ
>>> สุดท้ายขอบคุณเธอ…ที่ทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันเป็นผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลก…ไม่ใช่เพราะเธอร่ำรวยเงินทอง…แต่เธอช่างร่ำรวยไปด้วยความรัก จริงใจ และมั่นคง ซึ่งฉันต้องการเสมอมา
Walking stories จากภาพถ่ายกลายเป็นเรื่องราว
ชิว..ชิว แบบนี้ ขอนำงานของ Robin Rhode ศิลปินช่างภาพจากแอฟริกาใต้ มาให้ดูกันครับเขาเป็นผู้สร้างสรรค์งานภาพถ่าย ด้วยแนวคิดเรียบง่าย (แต่ไม่ธรรมดา) โดยใช้พื้นที่สาธารณะที่ต่าง ๆ เช่น ถนน ทางเดิน กำแพง สนามบาสเก็ตบอล ร่วมกับการใช้ ก้อนหิน ชอล์ค สี ฯลฯ ในการขีดเขียน หรือประกอบกันเข้ากับสิ่งของอื่น ๆ เพื่อสร้างงานศิลปะบนภาพถ่ายของเขา ให้ดูมีมิติ และเรื่องราว ดูแล้วน่าสนใจดี ว่ามั้ยครับ…
SoundLanding – Clocks
นานแค่ไหนแล้วที่เราไม่มีวงดนตรีไทยที่มีซาวด์อันน่าตื่นตะลึง ไม่ใช่ตื่นตะลึงในความหมายที่ว่าบันทึกเสียงกันชนิดได้ยินรายละเอียดทุกเม็ด แต่เป็นความตื่นตะลึงที่จับตัวกันเป็นก้อนอยู่ในชั้นบรรยากาศ อธิบายเป็นคำพูดไม่ได้ นอกจากต้องใช้หู (และใจ) ฟังแต่เพียงประการเดียว
“นาฬิกา” เพลงที่ผสมเปียโนหวานแบบหม่นๆ กับเนื้อหาเศร้าแบบมีความหวังได้อย่างงดงามหมดจด
Thesis-Book design
เป็นงาน skecth ชิ้นแรก
โดยอาจารย์ให้เริ่มจากการเลือกสไตล์การออกแบบ โดยดูการจัดวาง layout ในหนังสือต่างๆ งานออกแบบที่เห็นคุ้นตา ที่เรามีความสนใจ เพื่อเป็นแรงบันดาลใจในการศึกษา ค้นคว้า แนวความคิด วิธีการภายใต้งานนั้นๆ แล้ว skecthออกมาได้ดังนี้..
โจน จันได ปราชญ์แห่งล้านนา
อัจฉริยะ หรือ บ้า เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์
โจน จันได
“ ชีวิตจริงๆ ก็คือชีวิตที่เข้าใจตัวเอง คือชีวิตที่เริ่มจากการขุดแปลง ผัก หว่านเมล็ดลงไป เราเห็นต้นไม้ พืชผักที่เราปลูกงอกขึ้นมา เราก็ดูแลมัน แล้วก็กินมัน แล้วก็ขับถ่ายลงไป แล้วก็เอาถ่ายเป็นปุ๋ย มันวนเวียนอยู่อย่างนี้ มันทำให้เราเห็นว่า ชีวิตเราไม่ได้มีอยู่แค่นี้ ทำให้เราเข้าใจกระบวนการของชีวิตได้ลึกขึ้น ซึ่งจะทำให้เรามีความกลัวน้อยลง ความกลัวมันเกิดขึ้น เพราะเราไม่เข้าใจ แต่ถ้าเราเข้าใจความกลัว มันก็หายกลัว เราไม่กลัวว่าจะสูญเสียอันนั้น สูญเสียอันนี้ ก็เพราะเราไม่เข้าใจว่า เราไม่ได้ครอบครองอะไรเลย เพราะเราไม่เข้าใจว่า ที่เราเห็นไม่ใช่ตัวเรา เพราะเรารู้ว่าเราปฏิบัติอย่างไรมันจึงจะถูกต้องในการดูแลตัวเอง ดูแลจิตใจ และร่างกายตัวเอง ผมถึงชอบที่จะอยู่กับดินมากกว่า เพราะผมได้อยู่กับตัวเองมาก สร้างบ้านกับดิน ปลูกผักจากดิน อยู่กับดิน ชีวิตมันก็มีอยู่แค่นี้”
โจน จันได สามัญชนลูกอีสานที่เรียนรู้ชีวิต ผ่านประสบการณ์ตรงนอกระบบการศึกษา หลายคนรู้จักเขาในนาม “โจน บ้านดิน” ผู้จุดประกายกระแสบ้านดินฟีเวอร์ จนแตกแขนงออกเป็นเครือข่ายคนสร้างบ้านดินในทุกวันนี้ จากชีวิตชาวนาที่ครั้งหนึ่งเคยต้องทิ้งที่นาเข้าไปทำงานรับจ้างรายวันในกรุงเทพฯ โจนได้เรียนรู้ที่จะกลับคืนสู่จิตวิญญาณแห่งผืนดิน สู่การดำเนินชีวิตอย่างมีความสุขและเรียบง่ายสอดคล้องไปกับธรรมชาติโจน และเป๊กกี้ ภรรยาชาวอเมริกัน เป็นผู้ก่อตั้งศูนย์การเรียนรู้พันพรรณ ที่ อ.แม่แตง จ.เชียงใหม่ ศูนย์แห่งนี้ได้ต้อนรับผู้สนใจทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศปีละหลายพันคน พันพรรณยังเป็นศูนย์เมล็ดพันธุ์พื้นบ้านที่มีเป้าหมายในการฟื้นฟูความหลากหลายทางชีวภาพของพืชพันธุ์ ที่เริ่มที่จะสูญหายไปจากผืนดินไทยด้วยผลกระทบของลัทธิทุนนิยมและบริโภคนิยม
http://www.punpunthailand.org
MV.แหยมยโสธร
งานบวชก็ไม่เชิง งานบุญก็ไม่ช่าย… งานวัดไหนๆก็ไม่เจ๋งเท่า
เพราะงานนี้ ซา-หมอง-เบลอฟิล์ม ชวนพี่ๆน้องๆมา แหยม! กับ MVฮาๆ
กำกับความฮาแบบ เบลอ เบลอ โดย ฟ้าประทาน!!!
นำแสดงโดย
พี สะเดิด-มิ้น หมูไฟ และ 2 พระนาง หน้าใหม่ ซูกัส-อีฟ (เนเจอกิฟ เจ็ดหนึ่งหนึ่ง)
และแด๊นเซอร์จ้อนๆกับวงดนตรีบ้าๆ
